Oferta
• wsparcie dla najmłodszych
• nowoczesne narzędzia dostosowane do wieku
• współpraca z rodzicami jako ważny element terapii
PSYCHOTERAPIA DZIECI I MŁODZIEŻY
Psychoterapia dzieci i młodzieży to forma pomocy psychologicznej dostosowana do potrzeb młodych osób. W bezpiecznej i wspierającej relacji terapeutycznej dziecko ma szansę wyrażać emocje, lepiej rozumieć siebie i swoje zachowania oraz uczyć się nowych sposobów radzenia sobie z wyzwaniami. W terapii dziecka często wykorzystuje się pomoce, takie jak karty metaforyczne, gry planszowe, zabawy figurkami, elementy arteterapii czy bajkoterapii. Z nastolatkami prowadzimy rozmowy dostosowane do ich wieku i poziomu dojrzałości. Często proponujemy eksperymenty związane z emocjami, bardziej zaawansowane gry terapeutyczne albo wykorzystanie aplikacji wspierających dobrostan psychiczny. Proces terapeutyczny powinien być angażujący dla młodych ludzi i jednocześnie wzbudzający w nich refleksje.
W terapię indywidualną dziecka zawsze włącza się również rodziców lub opiekunów. Im młodszy pacjent, tym kontakt z rodzicami jest częstszy i istotniejszy dla terapii. Zdarza się, że konieczna jest równolegle prowadzona terapia rodzinna lub objęcie rodziców regularnymi konsultacjami bądź ich udział w cyklu warsztatów wychowawczych. Czasem wskazana bywa również opieka lekarza psychiatry i wprowadzenie farmakoterapii.
Psychoterapia dzieci i młodzieży dedykowana jest młodym osobom, które zmagają się z trudnościami emocjonalnymi, rozwojowymi lub społecznymi. Obejmuje zarówno bardziej złożone wyzwania – takie jak zaburzenia lękowe, depresja, zaburzenia odżywiania, OCD czy trudności związane z ADHD i spektrum autyzmu – jak również problemy, które nie mają charakteru klinicznego, ale znacząco wpływają na codzienne funkcjonowanie. To m.in. obniżone poczucie własnej wartości, napięcia w relacjach rówieśniczych, trudności szkolne, przewlekły stres czy kłopoty z regulacją emocji. Wsparcie terapeutyczne kierowane jest także do dzieci i nastolatków o neuroróżnorodnych profilach rozwoju, szczególnie tam, gdzie różnice w funkcjonowaniu wiążą się z przeciążeniem, frustracją, poczuciem niezrozumienia lub trudnościami adaptacyjnymi.